Story 29 – Σπύρος

Ιστορία 29 για το #zisemonadika – Σπύρος

Ο Σπύρος από 12 ετών βρίσκεται στην πλ. Αβησσυνίας, δουλεύοντας στο παλαιοπωλείο. Ξεκίνησε δίπλα στον πατέρα του όταν ήταν στο δημοτικό, ενώ το γυμνάσιο το συνέχισε σε νυχτερινό για να μπορεί να ανταποκριθεί και στη δουλειά. Μας μίλησε για το τι σημαίνει για εκείνον να ζει μοναδικά, καθώς και για την πλατεία Αβησσυνίας.

Εννοείται πως το τι σημαίνει το να ζει κάποιος μοναδικά είναι καθαρά υποκειμενικό. Πολλοί απαντούν σε τέτοιες ερωτήσεις με κάποιο ταξίδι κλπ, κάτι πρόσκαιρο, όμως εγώ θα ζούσα μοναδικά – αν είχα την οικονομική δυνατότητα να το κάνω – με το να βοηθάω συνανθρώπους μου. Συγκεκριμένα θα ήθελα να προσφέρω βοήθεια σε άτομα με προβλήματα όρασης ή/και σε παιδιά με σύνδρομο Down. Αλλά και γενικά στο κοινωνικό σύνολο, με όποιο τρόπο θα μπορούσα, ώστε να μεγαλώσει το φάσμα βοήθειας. Αυτό ναι, αυτό θα με έκανε χαρούμενο.

Έπειτα, πιάσαμε κουβέντα για την πλατεία Αβησσυνίας

Εντάξει, μου λες τώρα ότι έχει κόσμο τις Κυριακές στο παζάρι, αλλά σκέψου πως παλαιότερα πηγαίνανε όλοι πλάτη με πλάτη, δεν χωρούσαν! Τώρα.. έχει πέσει η κρίση εδώ και πολλά χρόνια, η πλατεία είναι λίγο παρατημένη από το κράτος. Οι χημικές τουαλέτες που έχουμε εδώ δίπλα μπήκαν μετά από πόσα χρόνια πίεσης, πριν από αυτό η κατάσταση ήταν τραγική από μυρωδιές. Όμορφα είναι τώρα, αλλά κάτι πρέπει να γίνει με το κράτος, κάποια ανανέωση της πλατείας. Προχθές ήταν εδώ η Βασίλισσα της Ισπανίας, οι τουρίστες περνάνε καθημερινά από εδώ, συνέχεια, ε ας είναι όμορφη! Θέληση από εμάς υπάρχει!